یكي از موادمخدر جديد كه در بازار قاچاق عرضه مي‌شود آيس ، شيشه يا كريستال است. وجه تسميه اين ماده‌مخدر به اين دليل است كه شكل ظاهري اين ماده شبيه شيشه‌اي كه خرد و پودر شده باشد و يا تكه‌هاي ريز يخ و يا خرده‌هاي ريز نبات است. به اين دليل به آن در كشور ما شيشه گفته مي‌شود و در اروپا و آمريكا بيشتر به نام آيس شناخته مي‌شود. شابو كه در آسياي جنوب‌شرقي و خاوردور رواج دارد نيز شباهت‌هايي با اين ماده دارد. تحقيقات نشان مي‌دهد كه مهمترين تركيب اين ماده‌مخدر آمفتامين است. سابقه توليد و مصرف آمفتامين به قبل از جنگ جهاني دوم مي‌رسد و در زمان جنگ جهاني دوم به عنوان يك داروي مؤثر در رفع افسردگي سربازاني كه مشغول جنگ بودند و يا نيروهايي كه قرار بود چندين شبانه‌روز را به صورت پيوسته به نبرد مشغول باشند و فرصت استراحت نداشتند براي بالا بردن سطح انرژي آنان استفاده مي‌شد. با گذشت زمان و مشخص شدن عوارض خطرناك اين ماده و اعتياد به آن كاربرد اين ماده به عنوان دارو به تدريج كنار گذاشته شد اما سوداگران و توليدكنندگان موادمخدر استفاده از اين ماده را در تهيه موادمخدر در دستور كار خود قرار دادند. شايد اولين و مهمترين ماده‌مخدري كه از آمفتامين به دست آمد و در سطح وسيع مورد مصرف قرار گرفت اكستازي باشد. قرص اكستازي از چند سال پيش به ندرت در كشور ما مشاهده و مصرف مي‌شد اما در سال‌هاي اخير مصرف آن افزايش يافت و انواع و اقسام اين قرص در بازار قاچاق مشاهده شده است.

مصرف اكستازي در پارتي‌ها وميهماني‌ها به عنوان يك ماده انرژي‌زا مصرف مي‌شود و مصرف‌كنندگان آن مي‌توانند ساعت‌ها بدون استراحت بيدار بمانند و از انرژي‌هاي نهفته يا ذخيره شده در جسم خود در حد بالايي بهره‌برداري نمايند كه پس از مدتي شديداً با كمبود انرژي مواجه‌ مي‌گردند كه از ظاهر آن‌ها كاملاً مشخص مي‌شود. متأسفانه يكي از تبليغات غلط در مورد اين ماده‌مخدر اين است كه حتي رسانه‌هاي جمعي از آن به عنوان قرص شادي ياد مي‌كنند درحاليكه اين ماده از خود هيچ‌گونه انرژي و شادي ندارد و انرژي‌هاي ذخيره شده جسم را به يكباره آزاد مي‌كند و انرژي كه بايستي در طول چندين شبانه‌روز مصرف شود ، يك‌شبه استفاده مي‌شود و بعد از تمام شدن اثر آن شخص مصرف‌كننده به شدت احساس ركود و خستگي مي‌كند و اين آغازي است براي مصرف دوباره و دوباره تا اعتياد كامل كه متأسفانه مصرف‌كنندگان اكستازي به طرف شيشه و كراك كشيده شده‌اند شيشه تقريباً همان خواص اكستازي را دارد با اين تفاوت كه اكستازي اغلب به صورت قرص و خوراكي و به ندرت به وسيله روش جذبي از طريق پوست استفاده مي‌شود اما شيشه به صورت تدخين يا كشيدني. براي مصرف شيشه ابزار مخصوص وجود دارد كه به آن پايپ Pipe گفته مي‌شود و شبيه يك چپق شيشه‌اي است كه كاربرد آن بيشتر در خارج از ايران مشاهده شده است. اما در كشور خودمان مصرف‌كنندگان شيشه ابزار ديگري را جايگزين اين چپق شيشه‌اي يا پايپ كرده‌اند كه به راحتي با يك لامپ درست مي‌شود. به اين صورت كه انتها يا سرپيچ لامپ روشنايي را جدا كرده و آن را به همراه محتويات لامپ بيرون‌ مي‌آورند ، سپس شيشه را داخل اين حباب توخالي ريخته و با قرار دادن يك لوله خودكار در داخل آن و مسدود كردن انتهاي آن با ماده‌اي مثل آدامس ، آماده مصرف مي‌شود. در مرحله بعد با شعله فندك شيشه داخل حباب را از بيرون حرارت مي‌دهند و از طريق لوله‌اي كه از انتهاي حباب بيرون آمده است به صورت كشيدني مصرف مي‌شود. نشئگي حاصل از مصرف اين ماده تقريباً شبيه هيچ مادمخدر ديگري نيست. عوارض مصرف اين ماده ، بسيار خطرناك و سنگين است. مصرف‌كنندگان اين ماده در ابتداء مصرف پس از مصرف گاه حدود هفتاد و دو ساعت حتي يك دقيقه نمي‌خوابند. در اين مدت توهم شديد و خيره شدن به يك نقطه خاص براي چندين ساعت و همينطور رفتارهاي بي‌پروا ، از حالات نشئگي اين ماده محسوب مي‌شود. بعضي از مصرف كنندگان شيشه پس از مصرف با توجه به توهم شديد به تصور پرواز خود را از پنجره ساختمان چند طبقه به پايين پرتاب كرده‌اند. پس از بين رفتن اثر اين ماده شخص مصرف‌كننده طوري احساس خستگي و كوفتگي مي‌كند كه ممكن است حدود چهل و هشت ساعت يا دو شبانه‌روز به صورت پيوسته خواب باشد و پس از بيداري سر دردهاي شديد ، بي‌قراري ، لرزش و حركات غيرعادي اعضاء بدن مثل دست و سر از حالات آن است.

http://www.tarikhaneh.com/raha/mokhaderha/shishe.htm