کریس جیمز پس از اینکه در مدت بیست سال تدریجا بینایی خود را از دست داد، فرصتی دوباره برای دیدن پیدا کرده است. او از نوعی بیماری چشمی، موسوم به «رتینیس پیگمنتوسا» رنج می‌برد.

کریس جیمز یکی از بیمارانی است که در یک طرح آزمایشی کاشت «چشم بیونیک» در بیمارستان جان ردکلیف آکسفورد در بریتانیا شرکت کردند.

هنگام یک عمل جراحی، یک تراشه در مغز شخص نابینا کاشته می‌شود. این تراشه، نور وارد شده از طریق چشم را به پیام‌های الکتریکی تبدیل می‌کند تا مغز بتواند آنها را به عنوان تصویر، تفسیر کند.

پروفسور رابرت مک لارن، جراح، می‌گوید: «تصویر دریافت شده توسط تراشه تکه تکه است. اگر شما یک دایره کامل را تصور می‌کنید، شاید به صورت دو نیم دایره یا چهار ربع دایره یا شاید در نقاط مختلف مغز بیمار باشد، درنتیجه او آنها را در نقاط مختلف فضا می‌بیند. آنچه او باید بیاموزد این است که مغزش یاد می‌گیرد که این تکه‌ها را کنار هم بگذارد و یک تصویر واحد تشکیل دهد.»

کریس فقط می‌تواند طرح کلی اشیاء را با دقت بسیار بر آن‌ها و از فاصله نزدیک تشخیص دهد. پزشکان انتظار دارند او بتواند با تطبیق اطلاعات حسی، قادر به تشخیص چهره ‌ها شود.