در شماره 11اکتبر مجله نورولوژی ارگان انجمن مغزواعصاب امریکا گزارش شده که توانایی روی هم انداختن پاها بزودی بعد از سکته های مغزی یک علامت مهم بهبودی در مقایسه با انهایی که این توانایی را ندارند به حساب می اید.

دکتر برنارد فدرسون از دانشگاه مونیخ در المان می گوید متوجه شدیم که برخی بیماران با سکته مغزی که حتی اختلال هشیاری هم داشتند بعد از مدتی قادر به روی هم انداختن پاههای خود بودند که البته در این افراد با نقص حرکتی کار ساده ای به حساب نمی اید.وی بیان می کند که اگر این نکته تایید شود در این صورت این علامت نزد پزشکان به عنوان یک نشانه بهبودی سریع به حساب می اید.

انهایی که ظرف پانزده روز از سکته مغزی قادر به روی هم انداختن پاهای خود بودند

نسبت به انهایی که این توانایی را نداشتند روند بهبودی سریعتر و کاهش وابستکی در زندگی روزانه خود و نیز علایم مغزی کمتر دیگری داشته و همینطور مرگ و میر کمتری در رابطه با سکته مغزی خود داشتند.

در این تحقیق 68 بیمار که سکته مغزی شدید که در ای سی یو بستری شده و نیز

کمک تنفسی و یا اختلال قلبی داشتند و به دو گروه 34تایی تقسیم شدند که یک دسته توانیی خم کردن پارا داشته و گروه دیگر فاقد این توانایی بودندو به مدت یکسال دنبال شده و با مقیاسهای مختلف از نظر توانایی حرکتی بررسی شدند.

بعد از یکسال یک بیمار در گروه قادر به خم کردن پا فوت کرده و این رقم در گروه مقابل 9نفر بوده که 9در صد در برابر 53در صد بود.

با استفاده از مقیاسهای حرکتی NIH عوارض مغزی به جای مانده در زمان ترخیص د رگروه خم کنندگان پا 6/5 در صد در برابر10/6 در گروه مقابل بود.

بعد ازیکسال گروه توانا در روی هم انداختن پاهای خود حداقل عوارض فیزیکی به جای مانده را داشته و قادر به حرکت بدون کمک بوده در حالیکه گروه مقابل نیاز دایمی به یاری برای حرکت داشته و عوارض فیزیک حرکتی انها بسیار بیشتر بود.

برای شنیدن نوار صوتی این مقاله به زبان انگلیسی به ادرس زیر بروید.

 http://www.aan.com/rss/index.cfm/getfile/AAN_2300.mp3

American Academy of Neurology (R)