واقعیت مجازی و بیماری پارکینسون
بیماران پارکینسونی قادر به انجام حرکات سریع نیستند ولی درمانهایی بر پایه معالجات واقعیت مجازی و درمانهای قیزیکی واقعی می تواند به تسریع حرکات فیزیکی بیمار کمک کند.
در مقاله ای که در شماره اگوست مجله ارشیو طب فیزیکی و نوتوانی درج خواهد شد محققین برای بررسی مطلب بالا دوگروه ازبیماران را بررسی کرده که یک دسته بیماری پارکینسون داشته و گروه دیگر بدون این بیماری بودند
در تحقیق به هر یک از بیماران گفته شد که با تمام توان و سرعت دویده و خود را بیک توپ رسانیده و انرا بگیرند و توپهایی راهم که که می بینند برای یک ثانیه دست زده و به سرازیری وارد شوند.این تمرینات در فرم فیزیکی واقعی و واقعیت محازی انجام شد.در هر دو روال واقعی و مجازی سرعت حرکت و زمان طولانی تری در بیماران پارکینسونی نسبت به گروه دیگر وجود داشت.
اما دانشمندان دریافتند که سرعت لحظه ای و زمان حرکت در بیماران پارکینسونی که با هدف متحرک سروکارداشتند خیلی بهتر از گروهی بود که با چنین متحرکانی سروکارنداشتند.درنتیجه نهایی دیده شد که بیماران پارکینسونی قادر به رقابت با گروهی که بیماری را نداشنتد بودند.
دکتر های یانگ ما از بخش کاردرمانی مرکز پزشکی تایران در تایوان بیان می دارد این شیوه روش طب فیزیکی برای بحرکت دراوردن بیماران پارکینسونی مفیداست.
اواضافه می کند که مطالعه نشان می دهد اگر اهف متخرکی با سرعت مناسب برای بیماران پارکینسونی انتخاب شود د راین صورت واقعیت محازی می تواند به شکل یک محرک متحرک بینایی برای درمان پارکینسون و افرایش سرعت حرکت انها بکار می رود.
مراجعه به دکتر جمشید دونلو