گزارشات زیادی در دست است که ورزش و تمرین فیزیکی با شدت متوسط تا شدید می تواند از وقوع سکته های مغزی بی سر و صدا جلوگیری کند.

پیاده روی-دوچرخه سواری و  شنا در زمره چنین ورزش هایی هستند و منظور از سکته های خاموش ان دسته از ضایعات عروق ریز مغزی هستند که می تواند منجر به فراموشی و اختلال خافظه منجر شود و احتمال وقوع سکته های شدید را هم بیشتر می کند.

دکتر جوشوا ویلی از دانشگاه کلمبیا که در این مطالعه مسیولیت داشته است اظهار می دارد این سکته های خاموش از نام خود بیشتر مهمند زیرا می توانند به افتادن های مکرر بیمار ودر نتیجه ناتوانی او ونیز فراموشیهای شدید حتی تا مرز شباهت به الزایمر و نیز سکته های شدید منجر شوند.وی اضافه می کند که تشویق ووادار گردن افراد مسن به انجان تمرینات پیش گفته می تواند مغز انها را در برابر وقوع عوارض یاد شده تا حدود زیادی محافظت کند.

1238 فرد در این مطالعه بررسی شدند و هیچیک ار انها هرگز سکته قبلی نداشتند

43 در صد اظهار داشتند هیچگاه تمرین فیزیکی منظمی نداشتند و 36 در صد تمرینات ملایمی مانند گلف و پیاده روی داشته و 21 در صد تمرینات سخت تری مانند تنیس -راکی- پینگ پنگ- شنا و دویدن با سرعت  متوسط را بصورت منظم داشتند

حدود 6سال بعد محققین از مغز انها که حالا به طور متوسط 70 سال سن داشتند اسکن مغزی انجام دادند و ملاحظه کردند که 16 در صد انها سکته خاموش داشتند.

مطالعه نشان داد که انهایی که تمرینات جدی داشتند 40 در صد کمتر از انهایی که چنین تمریناتی نداشتند مبتلا به پنهان ضایعات عروف مغزی  شدند.

بین انهایی که تمریناتی نداشتند و انهایی که تمرینات سبکی داشتند تفاوتی از نظر ابتلا به ضایعات مغزی یاد شده نبود.

البته دکتر ویلی تاکید می کند که تمرینات ملایم منافع خود را دارد و این نتایج به معنی بی ارزش شمردن یا رد چنان تمریناتی نیست و انها هم ارزش خود را دارند.

www.aan.com