در سال گذشته، بیش از ۹۵۸ هزار تن به آلمان مهاجرت کرده‌اند. این تعداد نسبت به شمار مهاجران در سال ۲۰۱۰، ۱۶۰ هزار تن بیشتر بوده است. این رقم افزایشی ۲۰ درصدی را در نرخ مهاجرت به آلمان نشان می‌دهد.

مهاجرت به دلیل بحران اقتصادی

اغلب کسانی که به آلمان کوچ کرده‌اند، از کشورهای اروپایی‌ای که با بحران مالی و اقتصادی دست به‌گریبانند، مهاجرت کرده‌اند. بر شمار مهاجران اسپانیایی‌ در سال ۲۰۱۱ ، به عنوان مثال ، حدود ۵۰ درصد افزوده شده است. مهاجرت از کشورهای لهستان، رومانی و مجارستان نیز به دلیل لغو شرط کسب اجازه‌ی کار برای دریافت روادید شهروندان این کشورها در ماه مه سال ۲۰۱۱، افزایش یافته است.

در میان شهروندان کشورهای اروپایی‌ای که برای کار و اقامت به آلمان مهاجرت کرده‌اند، یونانی‌ها، با ۹۰ درصد افزایش، در مرتبه‌ی نخست قرار دارند. بر پایه‌ی تازه‌ترین نتایج اداره‌ی مرکزی آمار آلمان، شمار مهاجران یونانی در سال ۲۰۱۱، بیش از ۲۴ هزار تن بوده است. در سال ۲۰۱۰، ۱۰ هزار یونانی کمتر از این تعداد به آلمان مهاجرت کرده بودند.

پگی مورموری، یکی از کارمندان مرکز مشاوره‌ی کلیسایی دیاکونی در برلین که مهاجران یونانی را راهنمایی می‌کند، می‌گوید در سال ۲۰۱۰ شمار کسانی که در یک هفته به او مراجعه می‌کردند، بیش از ۴ تن نبوده است. در حال حاضر این رقم به بیش از ۲۰ نفر رسیده است.
به گفته‌ی این مددکار اجتماعی باتجربه که در آستانه‌ی بازنشستگی است، بیش از نیمی از این مهاجران دارای مدارک تحصیلی دانشگاهی و کارشناسی ارشد هستند: «اینان اغلب پزشکان یا مهندسان جوانی هستند که به امید آینده‌ای بهتر به آلمان می‌آیند.» به نظر این مشاور اجتماعی، مهاجرت نیروی کار متخصص از یونان، رونق بیشتر اقتصاد آلمان را در پی دارد.

تسهیل در شرایط مهاجرت

بخش اقتصاد آلمان در حال حاضر، به گفته‌ی دیتر هوند، رییس اتحادیه‌ی کارفرمایان این کشور، با کمبود بیش از ۲ میلیون نیروی کار متخصص، به ویژه در بخش‌های فنی روبروست. دیتر هوند و گروه کاری او، از این‌رو طرح‌های گوناگونی برای جذب نیروی کار متخصص برنامه‌ریزی و به دولت آلمان پیشنهاد کرده‌ است. او از جمله بر عامل اجتماعی این مسئله تأکید می‌کند و می‌‌گوید: «ما باید به این مهاجران نشان دهیم که از حضور آنان در کشور خود استقبال می‌کنیم. این مسئله‌ای بسیار مهم است.»

با این‌حال، شرایط مهاجرت به آلمان چندان ساده نیست. به نظر پگی مورموری، یکی از دشواری‌های این امر، "عدم حمایت مالی دولت از مهاجران" است. او می‌گوید تا چندی پیش مهاجرانی که از کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا به قصد کار و اقامت در این کشور به آلمان سفر می‌کردند، از امکانات تأمین اجتماعی بهره‌مند می‌شدند. این افراد می‌توانستند در ابتدای ورود، در دوره‌های زبان و آلمان‌شناسی شرکت کنند و خود را برای گذراندن امتحان‌های لازم آماده سازند. این مددکار اجتماعی توضیح می‌دهد: «یعنی تا چندی پیش در زمینه‌ی هم‌پیوندی مهاجران با جامعه‌‌ی آلمان سرمایه‌گذاری می‌شد. ولی در حال حاضر اداره‌ی کار، این تقاضانامه‌ها را رد می‌کند.»

مراکز مشاوره و راهنمایی

یکی دیگر از دشواری‌های مهاجران در آلمان، به نظر پگی مورموری، عدم اطلاع این گروه از قوانین و امکانات موجود در آلمان است. مرکز کلیسایی مشاوره و راهنمایی دیاکونی در برلین، این امر را وظیفه‌ی مراکز مشاوره و راهنمایی وابسته به نهادهای دولتی می‌داند و از این رو خواهان تاسیس دفترهای رایزنی بر حسب افزایش شمار مهاجران است. به گفته‌ی پگی مورموری، آشنا ساختن داوطلبان با حقوق و وظایف آنان در جامعه‌ی آلمان، یکی از گام‌های موثر در امر انتگراسیون این افراد است. در حال حاضر اداره‌‌ی مرکزی کار آلمان، همکاری‌های خود را با ادارات یونان آغاز کرده است. مورموری می‌گوید: «اگر مراکز مشاوره و راهنمایی بیشتری ایجاد نشود، آلمان امکان جذب نیروی کار متخصص از یونان را از دست خواهد داد.» 


کارت آبی

با وجود افزایش نرخ مهاجرت یونانی‌های متخصص به آلمان‌، اقتصاد این کشور هم‌چنان با کمبود نیروی کار روبروست. از این رو مجلس آلمان، چندی پیش قانونی به تصویب رساند که بر پایه‌ی آن، متخصصان اروپایی داوطلب از کشورهای غیر اتحادیه‌ی اروپا می‌توانند روادیدی شش ماهه به منظور یافتن کار در آلمان دریافت کنند. فارغ‌التحصیلان خارجی از دانشگاه‌های آلمان نیز، می‌توانند به مدت یک سال و نیم پس از پایان تحصیل خود با کسب اقامتی رسمی به جستجوی کار بپردازند.
اقامت داوطلبان پس از این مدت، هنگامی تمدید می‌شود که بتوانند قرارداد کاری با درآمد سالانه‌ی دست‌کم ۴۴۸۰۰ یورو ارائه دهند. درآمد سالانه‌ی ۳۵۰۰۰ یورویی برای متخصصان برخی از مشاغل خاص یا کمیاب نیز قابل پذیرش است.
دارندگان کارت آبی می‌توانند پس از سه سال اشتغال و داشتن قرارداد کاری معتبر، برای خود و خانواده خود اقامت دائم تقاضا کنند. این مدت، در صورت تسلط به زبان آلمانی به دو سال تقلیل می‌یابد.

دانشمندان به تازگی در پژوهش‌هایشان به این نکته پی برده‌اند که در جوانانی که به بازی‌های کامپیوتری معتادند، بخشی از مغز بزرگتر از آن دسته از همسن و سال‌های آنهاست که به ندرت یا بسیار کم به بازی‌های کامپیوتری علاقه نشان می‌دهند. آیا بازی‌های کامپیوتری باعث رشد بخش ویژه‌ای از مغز در جوانان شده است؟ یا اینکه تنها دسته‌ای از جوانان به بازی‌های کامپیوتری علاقه‌نشان می‌دهند که این بخش ویژه در مغزشان بزرگتر از دیگران است؟ دانشمندان در پی یافتن پاسخی برای این پرسش هستند. پرسشی مهم برای دنیای پزشکی که پاسخ به آن می‌تواند به درمان برخی از بیماری‌ها از جمله آلزایمر کمک کند.

"سوپر ماریو" یک بازی کلاسیک و نوستالژیک در دنیای بازی‌های کامپیوتری است. ۲۵ سال است که مردی کوچک و چاق با کلاهی قرمز بر سر، در دنیای دیجیتال جست و خیز می‌کند و سکه جمع‌آوری می‌کند. این شخصیت آشنا حالا یک پای تحقیقات مغز و اعصاب شده است. دختران و پسران جوانی که هفته‌ها با حرکت‌دادن سریع انگشتانشان روی کنسول، "سوپر ماریو" را هدایت می‌کنند تا سکه‌های بیشتری جمع کند، حالا در این تحقیق زیر دستگاه MRI (تصویرسازی تشدید مغناطیسی/Magnetic Resonance Imaging ) دراز کشیده‌اند و به پژوهشگران اجازه می‌دهند نگاهی به مغزشان بیندازند.

افزایش ضخامت کورتکس مغز در طرفداران بازی

پرفسور یورگن گالینات از بخش اعصاب و روان بیمارستان شاریته در برلین که سرپرستی گروه پژوهشی را به عهده دارد، در مصاحبه با "دویچلند فونک"، می‌گوید که معاینات بر روی دو دسته انجام می‌شود، دسته‌ای که به بازی‌های کامپیوتری عادت ندارند و دسته‌ای که بازی‌های کامپیوتری جز جدانشدنی زندگی‌شان است. گروه اول پس از معاینه، به مدت دو ماه برنامه‌ی مشخصی برای انجام بازی‌های کامپیوتری می‌گیرد. گروه دیگر در این دو ماه از انجام بازی کامپیوتری منع می‌شود و سپس افراد شرکت‌کننده در این دو گروه با هم مقایسه می‌شوند. پرفسور گالینات اضافه می‌کند: «پس از این معاینات، مدرک علمی در دست داریم که نشان می‌دهد بازی کامپیوتری یک اثر آموزشی روی مغز دارد.» تمرین مداوم بر سر هر موضوعی، مغز را تغییر می‌دهد.

هر آزمایش شونده زیر دستگاه MRI از طریق یک گوشی، دستورات محققان را می‌شنود و به پرسش‌های آنها پاسخ می‌دهد. درست زمانی که آنها به پرسش‌ها پاسخ می‌دهند، فعالیت‌های مغزی آنها از طریق MRI ثبت می‌شود و این تصاویر بررسی می‌شوند؛ تصاویر مغز آنهایی که دو ماه مشغول بازی کامپیوتری بوده‌اند و هم آنها که طبق برنامه دست به هیچ بازی‌ای نزده‌اند.

بر پایه‌ی نتایج این تحقیق می‌توان روش‌های درمانی تازه‌ای برای بیماری‌هایی مانند آلزایمر یافت

هر دو ثانیه یک‌بار تصویر کاملی از مغز گرفته می‌شود. تصاویر سیاه و سفید مغز افراد شرکت‌کننده در آزمایش کنار هم چیده شده و با هم مقایسه می‌شود. اما تنها بخش موسوم به جسم مخطط شکمی (ventral striatum) است که برای محققان جالب است. در این قسمت واکنش‌ها و تغییرات مغز پس از برد و باخت در بازی قابل رویت است.

مقایسه‌ها نشان می‌دهد که واقعا این بخش از مغز در کسانی که بازی کامپیوتری انجام می‌دهند، بزرگ‌تر از آنهاست که اهل بازی کامپیوتری نیستند. نتیجه‌ی جالب دیگری که محققان در این آزمایش به آن رسیده‌اند، این است که هر چه فرد ساعت‌های بیشتری بازی کند، ضخامت کورتکس مغز او هم بیشتر می‌شود. کورتکس یا قشر مغز، لایه‌ی نازک خاکستری‌ای پوشاننده‌ی مغز انسان است که تمرکز، رفتارهای ارادی، رفتارهای شناختی و برنامه‌ریزی استرتژیک از کارکردهای آن است. ضخامت این لایه در بازی کننده‌های حرفه‌ای به جای ۵ / ۲ با ۵ / ۳ میلی متر رسید.


پرفسور گالینات معتقد است که بزرگی این بخش از مغز الزاما نشانه‌ی راندمان بیشتر فرد در حوزه‌ای خاص نیست. اما به اعتقاد او افزایش حجم جسم مخطط شکمی در مغز افراد شرکت‌کننده در آزمایش، رابطه‌ی مستقیم با تمرین‌های روزانه دارد و نشان دهنده‌ی بهبود راندمان در این موضوع خاص است. راندمانی که به گفته‌ی او نه نتیجه‌ی تنها بزرگ شدن این حوزه که نتیجه‌ی ارتباطات عصبی سلول‌های مغز و تغییر در تعامل میان سلول‌های عصبی‌ست.

کمک به درمان بیماری‌هایی مثل آلزایمر

به این ترتیب می‌توان خط بطلانی بر روی این تز که "کسانی که زیاد بازی کامپیوتری انجام می‌دهند، احمق‌ترند" کشید. از سوی دیگر اما نمی‌توان ادعا کرد که این افراد باهوش‌تر هم هستند. تنها نتیجه‌ی قطعی که می‌توان تا بدین جا از این آزمایش گرفت، این است که فعالیت مداوم مغز در یک عرصه ( در این جا بازی کامپیوتری) باعث تغییر بخش خاصی شده است که کارکرد ویژه‌ای در مغز انسان از جمله تمرکز به عهده‌ی اوست.

جالب این جاست که تقریبا یک سال پیش نتیجه‌ی تحقیقات پرفسور ویکرت، روانپزشک استرالیایی منتشر شد که نشان می‌داد، همین ناحیه مغزی موسوم به جسم مخطط شکمی ( (Ventral striatum که با توان تصمیم گیری در ارتباط است و در واکنش به پاداش گرفتن در افراد سالم فعال می‌شود، در مبتلایان به بیماری شیزوفرنی واکنش و عکس العمل مناسبی در برابر محرک‌ها نشان نمی‌دهد.

این دستاورد تازه برای دنیای پزشکی اهمیت ویژه‌ای دارد. برای مثال می‌توان بر پایه‌ی نتایج این تحقیق روش‌های درمانی تازه‌ای برای بیماری‌هایی مانند آلزایمر یافت. جایی که توانایی‌های ذهنی انسان به دلیل کاهش سطح و حجم منطقه‌ی ویژه‌ای از مغز تحلیل می‌یابد، شاید بازی‌های کامپیوتری ویژه‌ای راه حلی برای درمان باشند.

امیدی تازه برای دنیای پزشکی که شاید بتوانند با یک روش‌درمانی تازه‌، این‌بار به شکل بازی کامپیوتری، با اختلالات عملکرد مغزی مبارزه کنند.